سلامت خاك

خاك پايه و اساس كشاورزي است. اكوسيستم داراي خاك غني عملكرد گياهان زراعي و دام را افزايش مي دهد. عمليات كشاورزي پايدار مي تواند كيفيت خاك اكوسيستم را اصلاح نمايد. سلامت خاك طبق تعريف ظرفيت نوع خاص خاك براي فعاليت در داخل مرزهاي اكوسيستم طبيعي يا پايداري توليد مديريت شده گياه و دام ، حفظ و افزايش كيفيت هوا ، آب و حمايت از سلامت انسان و زيستگاه مي باشد. ماده آلي خاك براي حفظ سلامت و ساختمان خاك ، كاهش فرسايش خاك و افزايش عناصر غذايي و راندمان استفاده از آب مهم مي باشد. هم چنين ماده آلي براي ميكروارگانيزم هاي خاك منبع كربن ( انرژي ) فراهم مي كند. مقدار ماده آلي خاك بايستي حفظ يا افزايش يابد تا سطح موازنه نوع خاص خاك رضايت بخش باشد. ماده آلي از كودهاي حيواني ، كمپوست ، الحاق بقاياي گياهي و يا گياهان پوششي تناوب زراعي بدست مي آيد.

تخريب ساختمان و حاصلخيزي خاك در دراز مدت ممكن است در اثر فشردگي خاك مخصوصا" در سيستم كشت مكانيزه بوجود آيد. كاهش حاصلخيزي خاك ممكن است ناشي از تغييرات ساختمان خاك ، PH خاك ، وضع غذايي خاك يا در اثر تجمع شوري ، و آبياري غلط باشد.

مشاهده گونه هاي تنوع جانوري در خاك مي تواند نشانه هاي بسيار خوب از سلامت خاك باشد. كرم هاي خاكي در حفظ ساختمان خاك ، هوادهي ، چرخه عناصر غذايي ، زهكشي و تجزيه مواد آلي اهميت زياد دارند. كرم هاي خاكي هم چنين فعاليت ميكروب ها را تحريك مي كنند، موجب دانه بندي خاك ، افزايش سرعت نفوذ پذيري و ظرفيت نگهداري آب در خاك مي شوند.

سوسك هاي كاربيد ساكنين قسمت فوقاني درون خاك هستند و از شكارچي هاي مهم آفات حشره مي باشند. ميكرو ارگانيزم هاي مفيد خاك (باكتري ها ، قارچ و غيره ) در متن سلامت خاك از شاخص هاي حاصلخيزي ذاتي خاك هستند و از نظر قابليت و مناسب بودن خاك براي كشت گياهان زراعي مهم مي باشند.